Culturele contrasten: het verhaal van migranten in Rotterdam

De publicatie 'Culturele contrasten' van NIZW Sociaal Beleid laat zien hoe Rotterdamse migranten tegen het leven in Rotterdam aankijken. Centraal staan de spanningen tussen het culturele erfgoed dat allochtonen vanuit hun traditie meebrengen en de eisen die de Nederlandse omgeving aan hen stelt. Hoewel bijna de helft van de Rotterdamse bevolking uit allochtonen bestaat, is niet bekend hoe zij tegen het leven in Rotterdam aankijken. Culturele contrasten voorziet in deze lacune.

Probleemstelling

Welke spanningen zijn er tussen het culturele erfgoed dat migranten vanuit hun traditie meebrengen en de eisen die vanuit de Nederlandse omgeving aan hen gesteld worden?

Beschrijving

De auteurs spraken langdurig met bijna zeventig migranten,waarbij diverse aspecten van hun bestaan in Nederland aan bod kwamen. Hoe denken ze over opvoeding en gezinsleven? Wat zijn hun ervaringen met werk en onderwijs? Wat vertellen ze over hun geloofsleven? Hoe staat het met hun sociale contacten in de buurt? En hoe kijken ze in meer algemene zin tegen de Nederlandse samenleving aan?

Conclusies

De beleidsmakers hebben te lang gekozen voor een sociaal-economische benadering. Menigeen dacht: als de migranten maar eenmaal werk hebben, zal de rest vanzelf volgen. De auteurs van 'Culturele contrasten' kiezen met opzet voor een sociaal-culturele benadering.
Van den Brink beveelt het Rotterdamse gemeentebestuur aan om veel meer aandacht te schenken aan 'culturele integratie'. Hij verstaat daaronder betrokkenheid bij het publieke domein, van ouderraden op scholen tot deelname aan politiek; maar ook kennis van het Nederlands, en van wat de moderne Nederlandse samenleving van burgers verwacht.
Rotterdam zou vooral die activiteiten en verenigingen moeten steunen die helpen de verschillen tussen groepen te overbruggen. En niet activiteiten welke de eigen identiteit van een groep versterken. Bij toekenning van een subsidie-aanvraag zou dat de norm moeten zijn.
Culturele contrasten in Rotterdam nemen toe. Dat is in termen van leefbaarheid en veiligheid niet zonder risico. Daarom zou het bestuur van Rotterdam en dat van andere grote steden in ons land er goed aan doen om het stedelijk burgerschap van migranten met alle middelen te bevorderen.