Theater opent gesprek over homoseksualiteit onder migranten

Theater AanZ wil met het toneelstuk ‘Geen gezicht’ homoseksualiteit bespreekbaar maken bij migranten. ‘Geen gezicht’ is een portret van jongeren die worstelen met geluk, identiteit, religie en cultuur. Het is een interactieve voorstelling, gemaakt voor mbo-studenten. Het stuk is geïnspireerd op het boek ‘Mijn geloof en mijn geluk’ (Schorerstichting Amsterdam) en interviews met jongeren uit verschillende geloven en culturen.

Tegenwoordig kun je wel uit de kast komen

Tarek wil elektromonteur worden en hoopt dat zijn seksuele gevoelens veranderen als hij eenmaal getrouwd is. Hij heeft, denkt hij, niet genoeg gebeden om hetero te worden. Dat is 1 van de verhaallijnen in de voorstelling die de Volkskrant beschrijft op 24 maart 2011. In het stuk spelen 3 waargebeurde verhalen door elkaar over jongeren die tegen een muur van onbegrip aanlopen. Ruim 25 keer heeft Theater AanZ de voorstelling gespeeld voor schoolklassen en migrantengroepen. Na afloop ontstaan discussies: bijvoorbeeld over de vraag of Tarek zijn broer of beste vriend in vertrouwen kan nemen. “Tegenwoordig kan het wel, uit de kast komen, maar alleen in Nederland. In Turkije word je in elkaar geslagen,” aldus een meisje in de Volkskrant.

Nederlandse moslims denken genuanceerd over homoseksualiteit

Uit recent onderzoek van Elmar Jansen (politicoloog aan de Universiteit van Amsterdam) blijkt dat Nederlandse moslim genuanceerd denken over homoseksualiteit. Ook blijken zij progressiever te zijn dan moslims in omringende landen. Ten slotte concludeert Jansen dat moslims in snel tempo ‘vernederlandsen’. Zijn bevindingen komen overeen met die van een kleinschalig onderzoek Youngmindz, een bureau in Utrecht en ervaringen van het Samenwerkingsverband Marokkaanse Nederlanders (SMN) en het Inspraak Orgaan Turken (IOT).