Laatst geplaatst

Nederland is niet in staat geweest de toestroom van arbeidsmigranten uit Midden- en Oost- Europa in goede banen te leiden. Dat is de belangrijkste conclusie van de tijdelijke commissie Lessen uit Recente Arbeidsmigratie. De huidige situatie van deze arbeidsmigranten verdient op korte termijn een voortvarende aanpak, om verergering te voorkomen. Daartoe doet de commissie enkele aanbevelingen aan zowel het kabinet als de Tweede Kamer.

Hoewel de integratie van Polen in Nederland niet probleemloos verloopt, zijn er redenen voor optimisme. Dat concludeert het Sociaal en Cultureel Planbureau (SCP). Verreweg de meeste Polen hebben betaald werk, maar de arbeidsmarktpositie van velen is zorgelijk. Zo is er sprake van een groot risico op uitstroom, zijn er taalproblemen en hebben Polen vaak geen relevant netwerk. Tegelijkertijd heeft de Poolse groep volgens het SCP de nodige potentie. Veel Polen hebben een taalcursus gevolgd. Het gemiddelde opleidingsniveau is relatief hoog. De gezondheid van Polen is over het algemeen goed en de sociaal-culturele verschillen met Nederlanders klein. Dat is van belang omdat een aanzienlijk deel van de onderzochte groep in Nederland verwacht te blijven.

De Nederlandse economie profiteert van de komst van MOE-landers, maar de arbeidsmigratie uit Midden- en Oost-Europa brengt ook een aantal problemen met zich mee. Die worden vooral zichtbaar in gemeenten en steden met grote concentraties MOE-landers. Zij proberen beleid te maken dat zo veel mogelijk inspeelt op die problemen.

Midden- en Oost-Europese migranten wonen en/of werken in grote steden als Rotterdam en Den Haag, maar ook in kleinere gemeenten als Westland, Zundert, Katwijk en Hillegom. Wat betekent de aanwezigheid van de migranten voor de verschillende gemeenten in Nederland? Wat doen de migranten hier en wat zijn hun toekomstplannen? Resultaten van Nicis-onderzoek geven nieuwe inzichten. Jack Burgers, hoogleraar sociologie aan de Erasmus Universiteit Rotterdam, licht toe.

Kunst in aandachtswijken is geen toetje of tussendoortje in de overgangsfase van de sloop naar nieuwbouw. Het leidt tot vermogensvorming in de wijk en een hogere vastgoedwaarde van woningen. Bewoners hebben persoonlijk profijt van cultuur in de wijk doordat ze de gelegenheid krijgen het podium te bestijgen en nieuwe talenten te ontwikkelen. Voor gemeenten, corporaties en ondernemers levert cultuur geld op. Dat tonen de auteurs aan van de zojuist verschenen publicatie ‘De kracht van cultuur. Effectieve cultuurimpulsen in de wijk’ van de Stichting Cultuurimpuls in samenwerking met Nicis Institute.

Hoe komt het dat bepaalde vormen van criminaliteit vaker bij Antillianen voorkomen dan bij jongeren met een andere achtergrond? De oorzaken en achtergronden van overlast en crimineel gedrag van Antilliaanse jongeren stonden centraal tijdens het congres 'Jeugdcriminaliteit op Curaçao en in Nederland' op 24 mei 2011 in Utrecht. Speciale aandacht ging daarbij uit naar de Curaçaose jeugd. Het thema werd vanuit verschillende invalshoeken en vakgebieden belicht.

Kenmerken van de situatie van Antilliaans-Nederlandse risicojongeren zijn onder meer: werkloosheid, armoede, voortijdig schoolverlaten, een ‘vaderloze gezinsstructuur’, tienermoederschap en een spiraal van geweld. Daarnaast heeft een deel van deze groep een instabiele woonsituatie. In de 3 wegwijzers geschreven door Nicis Institute in opdracht van het ministerie van BZK staat de effectiviteit en kwaliteit van de aanpak centraal.

Met een symposium en een zaalvoetbaltoernooi vierde Futsal Chabbab op zondag 22 mei 2011 haar tienjarig bestaan in jongerencentrum De Horizion in Nijmegen. Futsal Chabbab, opgericht door de jonge Marokkaanse Nederlander Saïd Achouitar, is een uniek project waarbij (potentiële) hangjongeren uit Nijmeegse wijken kunnen zaalvoetballen in combinatie met huiswerkbegeleiding en coaching in de wijk.

“Nederland doet heel veel rondom Marokkaanse risicojongeren, maar de huidige werkwijze draagt niet bij aan optimalisering.” Aan het woord is Paolo De Mas, oprichter van het Nederlands Instituut in Marokko en het Marokko Instituut in Den Haag. Hij heeft 10 jaar van zijn leven gewerkt en gewoond in randgebieden in het Noorden van Marokko, en in Rabat. Hij pendelt tegenwoordig vaak heen en weer tussen Nederland en Marokko en voelt zich wel 'een klein beetje een Marokkaan.'

In de gemeente Barneveld zijn de afgelopen decennia burgers met verschillende nationaliteiten komen wonen. Er wordt door de gemeente veel aandacht besteed aan inburgering. Naast Nederlandse taallessen biedt Barneveld de mogelijkheid om deel te nemen aan een ‘Duoproject’ waarbij inburgeraars worden gekoppeld aan een Nederlandse bewoner.

Het RMO-advies ‘Migratiepolitiek voor een open samenleving’ is op 17 mei 2011 overhandigd aan minister Leers in Den Haag. Aanleiding voor het advies is de constatering dat het migratiedebat te veel in de greep is gekomen van het integratiedebat. Dat staat een zakelijke benadering van een migratiepolitiek in de weg. Nederland heeft behoefte aan een positief, realistisch en toekomstgericht migratiebeleid, stelt de RMO.

Theater AanZ wil met het toneelstuk ‘Geen gezicht’ homoseksualiteit bespreekbaar maken bij migranten. ‘Geen gezicht’ is een portret van jongeren die worstelen met geluk, identiteit, religie en cultuur. Het is een interactieve voorstelling, gemaakt voor mbo-studenten. Het stuk is geïnspireerd op het boek ‘Mijn geloof en mijn geluk’ (Schorerstichting Amsterdam) en interviews met jongeren uit verschillende geloven en culturen.

Het ministerie van VWS heeft de Verklaring tegen meisjesbesnijdenis geïntroduceerd. Deze is inmiddels getest is in 6 steden. In het document staat dat meisjesbesnijdenis in Nederland verboden en strafbaar is en dat het slecht is voor de gezondheid. Ouders kunnen, als ze op vakantie gaan naar hun land van herkomst, de verklaring laten zien om weerstand te bieden aan familie en andere mensen die druk uitoefenen om hun dochter te laten besnijden.

Hoe verdraagzaam is Nederland nog? Hebben straks alleen economisch nuttige immigranten nog toegang tot dit land? Wie heeft hier eigenlijk de macht? Dit zijn enkele vragen die aan bod komen in de publicatie ‘U bevindt zich hier. Oriëntaties op maatschappij, politiek en religie’. In dit boek geeft Marcel ten Hoove, journalist en oud-politiek redacteur, diverse tweegesprekken weer tussen gesprekspartners die niet zozeer elkaars tegenpolen, als wel nieuwsgierig zijn naar elkaars opvattingen.

Het integratievraagstuk wordt in het publieke debat vaak vanuit een etnisch-cultureel perspectief benaderd, maar het is de vraag of dit oplossingen kan bieden. Er is behoefte aan breder sociaal-economisch perspectief voor vraagstukken die economische groei en kwesties als zorg, onderwijs en stedelijke inrichting met elkaar verbinden. Dat stellen Renée Frissen en Sadik Harchaoui van Forum, instituut voor multiculturele vraagstukken, in de nieuwe publicatie ‘Integratie & de Metropool. Perspectieven voor 2040’.

“De Amsterdamse identiteit is sterk en bindend. Dat geldt zowel voor jongeren van Nederlandse als Marokkaanse, Turkse en Surinaamse herkomst. Die laatste groepen kunnen zich de Amsterdamse identiteit makkelijker toe-eigenen dan de Nederlandse. Zij voelen zich geen Nederlander, maar wel Amsterdammer.” Aan het woord is Inge van der Welle, die onlangs promoveerde op het thema jongvolwassenen en hun nationale en stedelijke identiteit. Haar boek is getiteld ‘Flexibele burgers?’.

De stijging van de werkloosheid onder niet-westerse allochtonen in 2010 was naar verhouding even groot als de werkloosheidstoename bij autochtonen. Dat blijkt uit nieuwe cijfers van het CBS.

De integratie van niet-westerse allochtonen gaat op de meeste fronten goed. Dit blijkt uit het Jaarrapport Integratie 2010 van het CBS. Zo volgen er steeds meer allochtonen hoger onderwijs. In het rapport staan vier herkomstgroepen centraal: Turken, Marokkanen, Surinamers en Antillianen. Daarnaast komen ook nieuwere immigrantengroepen aan bod, zoals Polen en Bulgaren. Het rapport brengt op verschillende aspecten de ontwikkelingen in beeld, die samenhangen met het proces van integratie. Voor Antillianen geldt dat de tweede generatie (in Nederland geboren) Antilliaanse vrouwen in Nederland gemiddeld iets vaker instromen in het hoger onderwijs dan autochtone meisjes.

Het gemeentelijk beleid in Den Haag heeft nauwelijks invloed gehad op de ontwikkeling van het ondernemerschap van immigranten in de Hofstad. De markt zelf is verantwoordelijk voor de sterke groei van het aantal ondernemers van buitenlandse afkomst. Dit concludeert socioloog Surrendra Santokhi in zijn proefschrift ‘Immigrantenondernemerschap in Den Haag: beleid en praktijk’.