Nicis Institute - KIEM - Rotterdamse allochtone en autochtone jongeren voelen grote culturele afstand

Rotterdamse allochtone en autochtone jongeren voelen grote culturele afstand

Inleiding

Ondanks dat allochtone jongeren over het algemeen meer geïntegreerd zijn geraakt, bestaat er onder zowel allochtone als autochtone jongeren het gevoel dat de onderlinge culturele afstand is gegroeid. Dit is een conclusie uit het boek “De lat steeds hoger: de leefwereld van jongeren in een Multi-etnische stad”. In het boek presenteert prof. dr. Han Entzinger de resultaten van zijn onderzoek onder Turkse, Marokkaanse en autochtone jongeren tussen de 18 en de 30 jaar in Rotterdam. In 1999 is hetzelfde onderzoek gedaan. Opvallend is dat jongeren in een paar jaar tijd, waarin de moorden op Pim Fortuyn en Theo van Gogh en de aanslagen in New York plaatsvonden, anders over integratie zijn gaan denken.

Probleemstelling

Hoe kijken zowel allochtone als autochtone jongeren naar integratie?

Beschrijving

In 1999 ondervroegen de onderzoekers 962 Rotterdamse jongeren. 373 van hen waren van Turkse afkomst, 319 van Marokkaanse afkomst en de overige 270 waren autochtonen. Voor het recente onderzoek werden in 2006 647 jongeren uit Rotterdam ondervraagd waaronder 281 van Turkse afkomst, 168 van Marokkaanse afkomst en 198 autochtonen.

De vragen gingen over uiteenlopende zaken als godsdienstbeleving, politiek, vriendschappen, de rol van de islam, nationale identiteit, taal, mediagebruik, discriminatie, radicalisering, wederzijdse beeldvorming en toekomstverwachtingen.

Conclusies

Entzinger spreekt van een integratie-paradox: Hoewel Turkse en Marokkaanse jongeren over het algemeen beter de taal spreken en vaak hoger opgeleid zijn dan een paar jaar geleden, hebben zowel allochtonen als autochtonen het gevoel dat de culturele afstand groter geworden is.

Een van de verklaringen hiervoor kan zijn dat de lat voor integratie hoger is komen te liggen. Dit blijkt bijvoorbeeld uit het feit dat meer dan de helft van de allochtone jongeren tijdens het onderzoek van 1999 zei erg goed Nederlands te spreken. In 2006 zei slechts eenderde van deze jongeren dit. Dit is een opvallende verschijning aangezien de jongeren die nu tussen de 18 en de 30 over het algemeen de Nederlandse taal beter onder de knie hebben dan zij die in 1999 ondervraagd werden.

Ook kan het gevoel van culturele afstand verklaard worden door een aantal verschillen tussen de levenswijzen van allochtone en autochtone jongeren.

Tussen allochtone en autochtone jongeren zijn grote verschillen wat betreft de woon- en gezinssituatie. In tegenstelling tot autochtone jongeren wonen Turkse en Marokkaanse jongeren bijna nooit ongehuwd samen of zelfstandig op kamers.
Jongeren van Turkse en Marokkaanse afkomst in Rotterdam zijn bijna allemaal gelovig. Van de autochtone jongeren is meer dan de helft ongelovig.
Het aandeel allochtone jongeren dat zegt de regels van het geloof strikt te volgens is gestegen. 42 procent van de ondervraagde Turkse jongeren en 58 procent van de Marokkaanse jongeren stelt dit.
De meerderheid van de jongeren van Turkse of Marokkaanse afkomst voelt zich in de eerste plaats Turk of Marokkaan, vervolgens Rotterdammer en daarna Nederlander. Bij de autochtone jongeren weegt de nationale identiteit over het algemeen zwaarder dan de ‘Rotterdamse-identiteit’.

Bron

Bestel het boek "De lat steeds hoger: De leefwereld van jongeren in een multi-etnische stad" bij Uitgeverij Van Gorcum.

Datum uitgave

26/03/2008

Onderzoeker

H. Entzinger, E. Dourleijn

Gegevens publicatie
Auteur:
ISBN: 9789023244028

Documenttype

onderzoek

Thema's

Integratie

Trefwoorden

Integratie algemeen